خداجون سلاااااااااااام !

خيلي وقته ميخوام برات حرف بزنم اما نميدونم چي بگم ، يعني بلد نيستم چطوري بايد شروع كنم . يه اقيانوس حرف نگفته تو دلم هست . ميدونم كه همه ي حرفهام رو قبل از اينكه بگم ميدوني ، اما بيا و بهم ياد بده تا چطوري باهات حرف بزنم و بهت نزديك بشم .

 تازگيها دلم زود به زود برات تنگ ميشه ، و هواي زمزمه هاي عاشقونت رو ميكنه ، ديگه دلم طاقت اين همه دوري از تو رو نداره ، اصلا اين دل بدون تو به چه درد من ميخوره ؟  

میدونی چی دلم میخواد ؟! دوست دارم منو با خودت ببری تو یه اتاق خلوت ، جائی که فقط من باشم و تو ، اونوقت اونجا هرقدر که دلت خواست دعوام کنی ، سرم داد بزنی ، ازم گله و شکایت کنی ، اشتباهاتم رو بهم بگی ، یا نه اصلا هر جا که تو دوست داری و بگی حتی جلوی همه بنده هات دعوام کنی ،  اما بعدش پاک پاکم کنی  مثل روز اول . میخوام تا همیشه عروسکت بمونم و تو صاحبم باشی ، قبول ؟

 میخوام از بذری که روز ازل تو دلم کاشتی شروع کنم ، همونی که رهاش کردم و نزاشتم بارور بشه ، دستم رو بگیر و تنهام نزار ، کمکم کن تا این بذر رو بارور کنم که ریشه بده ، جوونه بزنه ، رشد کنه ، گل بده ، میوه بده  ........

امشب آسمون دلم ابریه ! این نوع هوای ابری رو خیلی دوست دارم آخه ابرش باران زاست .

میدونی ! هر وقت هوای دلم اینجوری میشه حس میکنم بهت نزدیکترم ، اصلا حالا که فکرش رو میکنم میبینم این ابر و بارون رو خودت برام فرستادی تا بذر عشقت رو تو دلم بارور کنی .

 واااااااااااااااااای تو چه نزدیک بودی و من چه دور !!!

خدا جون میشه از این به بعد این عروسکت شبها تو آغوش امن تو به خواب بره ؟ میشه با بوسه ها و نوازش های عاشقانه تو از خواب بیدار بشه ؟

از کجا باید شروع کنم ؟ شاید باید اول از کتابت شروع کنم .

 ربنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هديتنا   .وهب لنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب

پروردگارا ما را به باطل میل مده پس از آنکه به حق هدایت فرمودی و به ما از لطف خویش عطا فرما که همانا تو بخشنده ی بی منتی (آل عمران آیه ۸) .

 شام در کنار تخت استاد سرد شده است.ظاهرا دیگر نیازی به خوردن غذا نیست...پزشکان و مسئولان بیمارستان دانشگاه،به این نتیجه رسیده اند که معالجه روی قلب استاد دیگر اثری ندارد...

لذا آنژیوکت تزریق دارو برای ادامه طپش قلب را از دست راست و آنژیوکت  تزریق مسکن درد را از دست چپ ایشان خارج و حتی ماسک تامین اکسیژن ، که دیگر ریه ها  قادر به تامین  آن نبود را برداشته اند ... و تنها سنسورهای طپش قلب روشن است ...

شگفت اینکه در چنین حالتی در کمال حیرت پزشکان و متخصصان بیمارستان کانتونال دانشگاه ژنو ، پروفسور حسابی در آخرین لحظات حیات به چیزی جز مطالعه و افزایش دانش خویش نمی اندیشید ...

این  تصویر  منحصر به  فرد را  یکی از کارکنان بیمارستان به عنوان   تصویر  تکان دهنده و  تاثیر گذار ثبت کرده است...

سلام دوست آسمونی من

اینبار اومدم تا برات یه نوع متفاوت از عشق و خداشناسی رو معرفی کنم . راهی  که شاید  خیلی از ما فراموش کردیم یکی از راههای خداشناسیه . البته این پست رو تعدادی از دوستانم قبلا دیدن اما اینبار بادیدی متفاوت به  اون نگاه کردم .

پروفسور حسابی به راستی استاد عشق است . ایشون مفهوم واقعی " اطلبوا العلم من المهد الی اللهد " رو درک کردند . غیر از این چه چیزی میتونه چند دقیقه قبل از مرگ آدم رو اینطور با آرامش به مطالعه وادار کنه ؟!

  اسلام مداد دانشمندان را برتر از خون شهدا مى‏داند .
اسلام مى‏گوید: هر چه دانش انسان بیش‏تر باشد معرفت او نسبت ‏به خداوند و در نتیجه خداپروایى و تدین او افزون‏تر خواهد شد . در اسلام روی علم نافع تکیه و تأکیدشده است . منظور از علم نافع ، علمی است که به نوعی به حال انسان سودمند واقع شود چه سود و نفع مادی باشد و چه سود و نفع معنوی و اخروی . 

 زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست . هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود ، صحنه پیوسته بجاست . خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد .

حالا  من قضاوت و نظر رو به عهده تو دوست آسمونی میزارم  .

صبح بود . تلفن زنگ خورد . گنگ خواب دیده گوشی را برداشت .
هتلدار گفت : می خواستم بیدارتان کنم ، در ضمن به ساعت قیامت چیزی نمانده .
گنگ خواب دیده با عصبانیت گوشی را کوبید و گفت : نمی خواهم بیدارم کنید . با چه زبانی بگویم نمی خواهم بیدارم کنید . از این شوخی قیامت هم دیگر خسته شدم .
تلفن اتاق زنگ خورد . "لولی بربط زن" گوشی را برداشت .
هتلدار گفت : می خواستم بیدارتان کنم ، در ضمن به ساعت قیامت چیزی نمانده است .
لولی بربط زن تشکر کرد و بلند شد و آبی به صورتش زد و چمدانش را باز کرد و رفت کنار پنجره و دید که خورشید طلوع کرده است . دید که غنچه بسته شب پیش ، باز شده است و دید که کودکی می خندد و می دود .
پس گفت : عجب محشری !
و بربطش را برداشت و زیر لب گفت: امروز آوازی می خوانیم و آهنگی می سازیم درباره غنچه خورشید و کودک صبح . شاید که حال مسافران این هتل خوش شود .

***
گنگ خواب دیده بالش را بر سرش فشار داد تا ترانه لولی بربط زن خوابش را آشفته نسازد . و خواب دید که اژدهایی می خندد ، خنده اش آتش است و دید که لباسش به آتش اژده ها گر گرفته است .

***
ظهر بود. گنگ خواب دیده گرسنه بود . رفت تا چیزی بخورد . لولی بربط زن گرسنه بود . رفت تا چیزی بخورد .
گنگ خواب دیده دیس غرور را جلو کشید و با ولع شروع به خوردن کرد . لولی بربط زن پیش دستی کوچک معرفت را برداشت تا آرام آرام مزمزه اش کند .
پیش خدمت به لولی بربط زن گفت : این غذا تشنگی می آورد . و لیوانی حیرت کنارش گذاشت .
گنگ خواب دیده دیس دیگری برداشت . لولی بربط زن تازه قاشق اول را خورده بود که فهمید این کفش ها که دارد برای آن سفر دراز که در پیش است ، خوب نیست و این قلب که دارد برای آن همه عشقی که می بارد ، کوچک است و این روح که با اوست برای آن پرواز ، هنوز بی پر و بال است .
پس بی قرار شد . لیوان حیرتش را سر کشید و بلند شد .
گنگ خواب دیده به او می خندید .

***
شب بود . لولی بربط زن ، چمدان می بست . او هر شب چمدانش را می بست چون فکر می کرد شاید امشب آخرین شب اقامتش باشد . و هر صبح دوباره چمدانش را باز می کرد .
وقتی او چمدان می بست ، گنگ خواب دیده ساعت ها بود که به خواب رفته بود .

عرفان نظر آهاری

 سلام دوست آسمونی من

نمیدونم الان کدومشون هستم لولی بربط زن یا گنگ خواب دیده ؟! فکر کنم این خودش اولین و بزرگترین اشتباهه . اول باید ببینم کجا هستم تا بتونم مسیرم رو ادامه بدم . اگه ندونم کجا هستم نمیتونم راه درست رو پیدا کنم . خدا هر روز داره بهم یاد آوری میکنه چیزی به ساعت قیامت نمونده اما من مثل اون گنگ خواب دیده خودم رو به خواب میزنم . و به این فکر نمیکنم که مهمون این دنیا هستم و فرصت زیادی برام نمونده و باید بیشتر تلاش کنم تا خدا رو بشناسم .

 به زبون میگیم خدایا بهت اعتماد دارم ، خدایا دربست قبولت دارم ، دیگه هرچی تو بگی همونه ، اما همین که یکم دیر جواب میگیریم یا نتیجه اونی نیست که میخواهیم ، شروع میکنیم به گله وشکایت . اعتماد کردن به خداوند به معنی دانستن چراها نیست اعتماد به خدا یعنی بدانیم خدا در کنار ماست . خدا رو چقدر قبول داریم ؟ حالا من از تو دوست آسمونی میخوام به من و دوستت کمک کنی و اگه حرفی داری که با کمکش میتونی بهمون کمک کنی برای تقویت اراده و عزممون برای رسیدن به خدا تونظرات برامون بنویسی .

این ترجمه ی یادگار حضرت علی(ع) است بر مزار سلمان فارسی ، تا به بندگان خدا یاد بدن که تهی دستی خود را چگونه پیش خدا توجیه کنند :

بی هیچ زاد و توشه ای به مهمانی کریم در آمدم . نه قلب سلیم و برقرار و نه کارنامه درخشان و آئینه واری . اما زشت تر از این و زشت ترین کار این است که در میهمانی منزل کریم خوراک و آذقه ای با خود ببری .

یادت باشه هرجوری که بری پیش خدا مهم نیست مهم اینه که بری پیشش ، قدم اول رو بردار خودش راه رو برات روشن میکنه  خودش دستت رو میگیره و تنهات نمیزاره . دلی که در سینه تو برای خدا میتپه در واقع دل اوست که در سینه ی تو برای تو میتپه . اینو باور داشته باش دوست من .

سبز باشی و آسمونی

دلش‌ مسجدي‌ مي‌خواست . با گنبدي‌ فيروزه‌اي‌ و مناره‌اي‌ نه‌ خيلي‌ بلند و پيرمردي‌ كه‌ هر صبح‌ و هر ظهر و هر شب‌ بر بالاي‌ آن‌ الله‌اكبر بگويد .
دلش‌ يك‌ حوض‌ كوچك‌ لاجوردي‌ مي‌خواست . و شبستاني‌ كه‌ گوشه‌ گوشه‌اش‌ مهر و تسبيح‌ و چادر نماز است .
دلش‌ هواي‌ محله‌اي‌ قديمي‌ را كرده‌ بود . با پيرزن‌هايي‌ ساده‌ و مهربان‌ كه‌ منتظر غروب‌اند و بي‌تاب‌ حي‌ علي‌الصلاة .
اما محله‌شان‌ مسجد نداشت...
فرشته‌ها كه‌ خيال‌ نازك‌ و آرزوي‌ قشنگش‌ را مي‌ديدند ، به‌ او گفتند : « حالا كه‌ مسجدي‌ نيست ، خودت‌ مسجدي‌ بساز » .
او خنديد و گفت : چه‌ محال‌ زيبايي ، اما من‌ كه‌ چيزي‌ ندارم . نه‌ زميني‌ دارم‌ و نه‌ تواني‌ و نه‌ ساختن‌ بلدم .
فرشته‌ها گفتند : اين‌ مسجد از جنسي‌ ديگر است . مصالحش‌ را تو فراهم‌ كن ، ما مسجدت‌ را مي‌سازيم .
او اما تنها آهي‌ كشيد.
و نمي‌دانست‌ هر بار كه‌ آهي‌ مي‌كشد ، هر بار كه‌ دعايي‌ مي‌كند ، هر بار كه‌ خدا را زمزمه‌ مي‌كند ، هر بار كه‌ قطره‌ اشكي‌ از گوشه‌ چشمش‌ مي‌چكد ، آجري‌ بر آجري‌ گذاشته‌ مي‌شود . آجرِ‌ همان‌ مسجدي‌ كه‌ او آرزويش‌ را داشت .
و چنين‌ شد كه‌ آرام‌آرام‌ با كلمه ، با ذكر ، با عشق‌ و با دعا ، با راز و نياز ، با تكه‌هاي‌ دل‌ و پاره‌هاي‌ روح ، مسجدي‌ بنا شد . از نور و از شعور . مسجدي‌ كه‌ مناره‌اش‌ دعايي‌ بود و هر كاشي‌ آبي‌اش ، قطره‌ اشكي .
او مسجدي‌ ساخت‌ سيال‌ و باشكوه‌ و ناپيدا ، چونان‌ عشق . و هر جا كه‌ مي‌رفت ، مسجدش‌ با او بود . پس‌ خانه‌ مسجدي‌ شد و كوچه‌ مسجدي‌ شد و شهر مسجدي .  

آدم‌ها همه‌ معمارند . معمار مسجد خويش ، نقشه‌ اين‌ بنا را خدا كشيده‌ است . مسجدت‌ را بنا كن ، پيش‌ از آن‌ كه‌ آخرين‌ اذان‌ را بگويند .

 داستان بالا رو خوب خوندی ؟ وقتی این داستان رو خوندم بیشتر به ارزش دل شکسته پی بردم .  هر صعودی که ما به طرف خدا داریم از همین دل شکسته داریم . که با دعا ، با عشق ، تکه های دل و پاره های روح ، میتونی  قلبت رو جلا بدی و آماده بشی برای ساختن مسجدی از جنس نور و شعور . که شعور حاضر تو این مسجد کمکت میکنه تا بتونی خودت رو خوب بشناسی که خود شناسی مقدمه خدا شناسیه .

دل شکستنی است  احتیاط کنید خوبتر بشکند .صدای شکستن دل شبیه ترین صدا به طنین جبرائیل در حراست .

 قدر و ارزش دلت و اشکهات رو بدون ،  و تو این روزهای مبارک که داری دلت رو آماده میکنی برای  مهمانی بزرگ خدا هر وقت دلت شکست و اشک گرمت ریخت روی گونه های پاکت همه دوستانت رو دعا کن .

التماس دعا 

سبز باشی و آسمونی

جهنم  تاریک بود . جهنم سیاه بود  . جهنم نور نداشت  . شیطان هر روز صبح از جهنم بیرون می آمد و مشت مشت با خودش تاریکی می آورد. تاریکی را روی آدم ها می پاشید و خوشحال بود، اما بیش از هر چیز خورشید آزارش می داد ...
 

خورشید ، تاریکی را می شست . می برد و شیطان برای آوردن تاریکی هی راه بین جهنم و روز را می رفت و برمی گشت. و این خسته اش کرده بود.

شیطان روز را نفرین می کرد . روز را که راه را از چاه نشان می داد و دیو را از آدم .
شیطان با خودش می گفت : کاش تاریکی آنقدر بزرگ بود که می شد روز را و نور را و خورشید را در آن پیچید یا کاش …
و اینجا بود که شیطان نابینایی را کشف کرد : کاش مردم نابینا می شدند . نابینایی ابتدای گم شدن است و گم شدن ابتدای جهنم .

اما شیطان چطور می توانست همه را نابینا کند ! این همه چشم را چطور می شد از مردم گرفت!
شیطان رفت و همه جهنم را گشت و از ته ته جهنم جهل را پیدا کرد . جهل را با خود به جهان آورد . جهل ، جوهر جهنم بود .

حالا هر صبح شیطان  از جهنم می آید و به جای تاریکی ، جهل روی سر مردم می ریزد  و جهل ، تاریکی غلیظی است که دیگر هیچ خورشیدی از پس اش بر نمی آید .
چشم داریم و هوا روشن است اما راه را از چاه تشخیص نمی دهیم .
چشم داریم و هوا روشن است اما دیو را از آدم نمی شناسیم.
وای از گرسنگی و برهنگی و گمشدگی .
خدایا ! گرسنه ایم ، دانایی را غذایمان کن .
خدایا ! برهنه ایم ،  دانایی را لباس مان کن .
خدایا !گم شده ایم ، دانایی را چراغ مان کن .
 
حکیمان گفته اند : دانایی بهشت است و جهل ، جهنم .
خدایا ! اما به ما بگو از جهنم جهل تا بهشت دانایی چند سال نوری ، رنج و سعی و صبوری لازم است !؟

میخوام ازت خواهش کنم یه بار دیگه متن بالا رو بخونی .

خوندیش ؟

می بینی شیطان چه راحت از نقطه ضعف های ما استفاده میکنه ! آیات و نشانه های خدا جلوی چشم ماست و ما نمی بینیم .  میدونم این روزها سرت حسابی شلوغه و حوصله نداری اما بیا ثانیه هامون رو با خدا قسمت کنیم و تلاش کنیم خدامون رو به قدر وسعمون بشناسیم .  بیا تلاش کنیم بزرگترین  دشمنمون که همون جهل هست رو  از سر راهمون برداریم  .

 به نظر من از جهنم جهل تا بهشت دانائی فقط یک قدم راه داریم ،  اونم اراده و تلاش من و توست برای رسیدن به دانائی .

سبز باشی و آسمونی